स्वतःचा शोध

​दुसऱ्याच्या खांद्यावरचा हात,
कधीतरी सुटून जातो...
अंधाऱ्या वाटेवर मग,
एकटा जीव थकून जातो.
​नको शोधू तू सावली,
दुसऱ्याच्या छत्राखाली...
ऊन सोसल्याशिवाय बघ,
मिळत नाही सुखाची न्हाली.
​तुझ्यातच आहे अथांग सागर,
तुझ्यातच आहे ध्येयाची खाण,
पाहून घे एकदा आरशात,
तुलाच दिसेल तुझी खरी जाण.
​कशास हवा कुणाचा आधार?
जेव्हा मनगटात जिद्द आहे...
काट्याकुट्यांच्या वाटेवरही,
तुझीच पावले आता सिद्ध आहेत.
​कोलमडशील जेव्हा कधी तू,
स्वतःचाच हात हाती घे...
हरलेल्या त्या श्वासांना,
पुन्हा एकदा भरारी दे.
​खरा आधार तूच तुझा,
खरा प्रकाश तूच तुझा...
या जगाच्या अफाट गर्दीत,
स्वतःचा शोध घे तू तुझा.
​बाहेरच्या कोलाहलात, स्वतःचा आवाज हरवला होता,
मनाचा आरसाही, धुळीने पार भरला होता.
आता ती धूळ झटकून, आरसा लख्ख करायचा,
माझ्यातल्या 'मला'च, प्रेमाने मिठीत घ्यायचं आहे.
​भीती ही केवळ सावली आहे, प्रकाशाचा अभाव नाही,
धैर्य म्हणजे केवळ जिंकणे नव्हे, तर लढण्याचा स्वभाव आहे.
ठेच लागली म्हणून, रस्ता बदलायचा नसतो,
रक्तळलेल्या पायांनीच, नवा इतिहास घडवायचा असतो.डॉ संजय राठोड आपणास आयुष्य साठी प्रोत्साहन देउ इच्छितो...