[female
vocals] (
Viola
caipira
solo
rasqueado
com
emoção) (
Acordeon
suave
entrando
ao
fundo) (
Som
ambiente
de
passarinhos
e
brisa)
Londrina,
terra
bonita
de
horizonte
sem
fim
Que
os
ingleses
batizaram,
cuidaram
do
jardim
Pequena
Londres
no
nome,
em
cada
rua
o
esplendor
E
seus
sonhos
plantaram
com
muito
suor
e
valor
Tem
o
lago
Igapó
refletindo
o
brilho
do
sol
Tem
beleza
de
montão,
nosso
norte,
nosso
farol
E
um
povo
trabalhador
que
respeita
o
seu
irmão
Que
carrega
o
progresso
dentro
do
seu
coração
Mas
eu
pergunto
pro
tempo,
pro
vento
que
sopra
aqui
O
que
mudou
desde
os
ingleses
que
a
gente
viu
partir?
Será
que
a
essência
ficou
ou
a
ganância
nos
cegou?
O
que
mudou
na
esperança
desde
que
o
sol
ali
raiou?
Londrina,
minha
raiz,
te
pergunto
com
fé
e
amor
O
que
mudou
desde
os
ingleses,
pra
onde
a
gente
caminhou?
Londrina
já
viu
política,
já
viu
erro
e
confusão
Já
teve
até
corrupção
manchando
a
nossa
união
Mas
nunca
faltou
o
chão,
a
terra
roxa
a
pulsar
A
semente
de
esperança
que
a
gente
insiste
em
plantar
Tinha
terra
pra
todo
lado,
pra
crescer
e
construir
Pra
fazer
o
bem
crescer,
pra
ver
a
vida
florir
Mas
o
progresso
é
um
bicho
que
pede
sabedoria
Pra
não
perder
o
encanto
que
nossa
gente
trazia
Mas
eu
pergunto
pro
tempo,
pro
vento
que
sopra
aqui
O
que
mudou
desde
os
ingleses
que
a
gente
viu
partir?
Será
que
a
essência
ficou
ou
a
ganância
nos
cegou?
O
que
mudou
na
esperança
desde
que
o
sol
ali
raiou?
Londrina,
minha
raiz,
te
pergunto
com
fé
e
amor
O
que
mudou
desde
os
ingleses,
pra
onde
a
gente
caminhou?
O
progresso
veio
forte,
o
prédio
tocou
o
céu
Mas
será
que
o
povo
humilde
ainda
bebe
desse
mel?
Precisamos
de
resposta,
precisamos
de
oração
Pra
que
a
justiça
e
a
paz
caminhem
na
mesma
direção (
Solo
de
viola
caipira
crescente)
O
que
mudou
desde
os
ingleses?
A
pergunta
fica
no
ar
Mas
a
resposta
é
o
povo,
que
não
para
de
lutar
Somos
filhos
dessa
terra,
do
café
e
do
trabalho
Que
se
levanta
com
força,
sem
temer
nenhum
atalho
Que
o
brilho
do
Igapó
seja
sempre
o
nosso
norte
Que
a
honestidade
seja
a
nossa
maior
sorte
Londrina,
terra
querida,
o
teu
futuro
é
sagrado
Construído
por
quem
ama,
por
quem
nunca
foi
vencido.
Mas
eu
pergunto
pro
tempo,
pro
vento
que
sopra
aqui
O
que
mudou
desde
os
ingleses
que
a
gente
viu
partir?
Será
que
a
essência
ficou
ou
a
ganância
nos
cegou?
O
que
mudou
na
esperança
desde
que
o
sol
ali
raiou?
Londrina,
minha
raiz,
te
pergunto
com
fé
e
amor
O
que
mudou
desde
os
ingleses,
pra
onde
a
gente
caminhou? (
Acordeon
finaliza
com
um
acorde
aberto)
Londrina...
o
que
mudou?
Que
a
fé
nos
guie,
que
a
terra
nos
abençoe.
Letra
escrita
por
Mário
Cardoso. (
Fim
suave
com
o
dedilhado
da
viola)